لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
17.06.2019 د ښاغلي احسان الله جرس شعرونه 17.06.2019 د ښاغلي اتل افغان شعرونه 17.05.2019 د ښاغلي نصيراحمد شهاب شعرونه 17.04.2019 د ارواښاد عمر دراز مروت شعرونه 27.11.2018 د ښاغلي نظیف تکل شعرونه 11.09.2018 د ښاغلي غازی نادان شعرونه 19.07.2018 د ښاغلي بهار عیار شعرونه
 
غزل
  نېټه: 14.03.2009  

لكه په سر با ندې چې ولونه د پټكي تا وېږي
دا سې مې زړه څخه غمونه د لالي تا وېږي

د پښتنو پېغلو په شا ن چې په زيا رت طوا ف كړي
څو تا ندې هيلې مې په شپه كې په زړګي تا ويږي
 
چې تورې زلفې دې په سرو اننګو تا ورا تاو شي
وا يم ښا مار دى چې په بېړه تر غمي تا وېږي
 
څو پېغلې هيلې مې د خيا ل په كعبه دا سې څرخي
لكه له ټپ څخه چې څړيكې د ټپي تا وېږي
 
شي به د او ښكو له بارا ن سره برېښنا ژوندون مې
د وربل ورېځ چې په اسما ن دې دتندي تا وېږي
 
دا سې مې رنګ بد لوي ژوند په دې ړندو خلكو كښې
لكه له تير څخه د خونې چې لوګي تا وېږي
 
چې شنې كوترې به ترې هر وخت په اتڼ تا وېدې
نن له هغه كلي چا پېره تو غندي تا وېږي
 
د هغې پېغلې چې نسيم يې پر مخ داغ جوړاوو
اوس د پر ديو كوڅو ګرد يې په پېكي تا وېږي
 
سقيم ارما ن مې جنكو هيلو كښې دا سې ښكا ري
لكه په ډله كې د حورو جنتي تا وېږي

 
بېرته شاته