لومړی پاڼه زموږ هدف کتابتون د ماشومانو لپاره انځورونه سندرې مرکې په غږ کې
سمسوراوبپاڼه  
خپلواکه، ټولنیزه او فرهنګی خپرونه
 
 
نوی شعرونه
17.06.2019 د ښاغلي احسان الله جرس شعرونه 17.06.2019 د ښاغلي اتل افغان شعرونه 17.05.2019 د ښاغلي نصيراحمد شهاب شعرونه 17.04.2019 د ارواښاد عمر دراز مروت شعرونه 27.11.2018 د ښاغلي نظیف تکل شعرونه 11.09.2018 د ښاغلي غازی نادان شعرونه 19.07.2018 د ښاغلي بهار عیار شعرونه
 
غزل
  نېټه: 10.01.2009  

شكر افغانه  پښتنه وه له لاهوره نه وه
جينۍ په سپين كې غنمرګه وه، خو توره نه وه

زه چې يې ويشتم مخامخ راته خپل ورور  ولاړ  وو
ټوپك  پردى  وو او  مرمۍ  مي  هم  له  كوره  نه وه

اوس  چې  په  نه  خبره  ژاړي  دا  بېې  زه  يادېږم
ګنې  نو ګرا نه  خو  په  زړه  دومره  كمزوره  نه وه

په  زړه  دي  څرخه  شه  ظالمه !  د خپل  غشي  څوكه
د كابل  ښكلې  په  ټوپك  د  ويشتو  ګوره  ! نه وه

ستړي  آهونه ، ستړې هيلي ، ستړې ، ستړې سلګۍ
زما  د ژوند كيسه  بس  دومره  وه  او  نوره  نه وه

سقيمه !  زه  هم  د  لښكر  جينكو  يار  يادېدم
چې مي د بخت  كاسه  لا  دغسې  نسكوره  نه وه

 
بېرته شاته